Кратка славенска граматика

„Кратка славенска граматика“ од Партениј Зографски била напишана во двојазична форма, во која се комбинирале старословенскиот (црковнословенскиот) јазик и локалниот македонски народен говор од XIX век.

Деловите на старословенски јазик го користеле традиционалниот, високо формален словенски богослужбен јазик, богат со архаизми и граматички форми зачувани од средновековните преводи на Библијата и црковните текстови. Овој дел од текстот ја следел строгата синтакса и лексика познати од црковната служба, што на делото му давало авторитет и континуитет со православната христијанска традиција.

Деловите напишани на локален македонски јазик го одразувале говорниот дијалект на охридско-струшкиот регион во средината на XIX век. Тие биле пофонетски ориентирани, со поедноставена граматика, речник втемелен во секојдневниот живот и правопис приспособен за да го прикаже вистинскиот изговор на македонските говорители. Свесната употреба на двата јазика од страна на Зографски имала двојна цел: да ги поврзе учениците со нивното верско и културно наследство преку старословенскиот јазик и да обезбеди практична писменост и разбирливост преку мајчиниот јазик. Овој пристап ја прави „Кратка славенска граматика“ значаен документ во историјата на македонскиот јазик и неговата рана стандардизација.