Македонија и Македонците, Том 2

Македонија и Македонците, Том 2 од Иван Иваниќ (1908) претставува српско националистичко дело од раните години на 20-тиот век, создадено во контекстот на Македонското прашање. Напишана во период на силни политички судири во Османлиска Македонија, книгата настојува да ги утврди географските граници на Македонија и да го протолкува етничкиот идентитет на нејзиното словенско население во согласност со српските државни и национални интереси. Делото е јасно поставено како одговор на конкурентните бугарски наративи.

Централната теза на книгата, дека словенското население во Македонија е етнички српско, го одразува доминантниот српски идеолошки став на времето, а не објективна етнографска анализа. Иваниќ ги отфрла и бугарските толкувања и постоењето на посебен македонски идентитет, при што јазикот, фолклорот и обичаите ги толкува преку селективно конструирана српска национална рамка, занемарувајќи ги локалните процеси на културен и јазичен развој.

Денес, делото се разгледува првенствено како историски извор што сведочи за тоа како Македонија и нејзиното население биле предмет на спротивставени национални претензии на почетокот на дваесеттиот век. Наместо непристрасен приказ на македонската историја, книгата претставува пример за пошироките напори на соседните држави да ја присвојат Македонија преку националната историографија, често на сметка на признавањето на Македонците како посебна историска и културна заедница.