Татковинскиот фронт и националните малцинства

Пристап до книгата

Опис

Татковинскиот фронт и националните малцинства од Рубен Леви, објавена во Софија во 1946 година, ја претставува политиката на Татковинскиот фронт кон националните малцинства во повоена Бугарија. Во книгата периодот пред 9 септември е опишан како време на репресија, шовинизам и систематска дискриминација врз Турците, Македонците, Евреите, Ерменците и другите заедници. Се тврди дека монархофашистичките режими вршеле силен политички, културен и економски притисок, особено за време на Втората светска војна.

Посебно внимание е посветено на македонското население во Пиринска Македонија, кое е прикажано како изложено и на државна репресија и на дејствување на пробугарски националистички групи. Текстот укажува на задушувањето на македонскиот културен израз пред 1944 година и ја претставува власта по 9 септември како фактор што овозможил слободно изразување на посебен македонски идентитет и развој на сопствена македонска култура. Овие промени се прикажани како дел од поширока демократска преобразба.

Книгата завршува со оценка дека 9 септември 1944 година претставува пресвртница што донела еднаквост пред законот и проширување на правата на сите малцинства. Се истакнуваат уставните гаранции, културните права и образовните реформи како доказ за нов политички поредок. Како историски извор, делото го одразува идеолошкиот контекст на раниот комунистички период и сведочи за тоа како тогаш официјално била формулирана политиката кон малцинствата, вклучително и признавањето на Македонците во Пиринска Македонија.

За авторот

Author

Рубен Аврамов Леви(1900 - 1988)

Ruben Avramov Levi was a Bulgarian communist politician, historian, and cultural figure.

Born into a Jewish family in Samokov, he completed secondary school in his hometown. In 1919 he joined the Bulgarian Communist Youth Union, later becoming secretary of its Sofia organization, and from 1923 a member of its Central Committee, participating in preparations for the September Uprising. He became a member of the Bulgarian Communist Party in 1922.

In 1925 he was sentenced to death in absentia while attending a Comintern youth conference in the Soviet Union, where he remained and joined the All-Union Communist Party (Bolsheviks). He graduated from the International Lenin School in Moscow (1928) and subsequently taught at the Communist University of the National Minorities of the West (1928–1931) and at the International Lenin School (1931–1936).

During the Spanish Civil War, he served as divisional political commissar, coordinated the activities of communist military commissars across Spain, and joined the Communist Party of Spain. Following the Republican defeat in 1939, he returned to the Soviet Union, where he directed a two-year party school and later the United International School of the Comintern (1942). During World War II he also worked as an editor at the Bulgarian-language Soviet radio station.

After the war, Levi held prominent positions in Bulgaria’s communist leadership. He headed the propaganda department of the Central Committee of the Bulgarian Communist Party (1944–1947, 1949–1950) and briefly served as secretary of the Central Committee (June–November 1950). From 1952 to 1957 he was Minister of Culture. He later directed the Institute of History of the Bulgarian Communist Party (1962–1968) and the Institute of Contemporary Social Theories (1969–1981).

He was awarded the title Hero of Socialist Labour (1964) and Hero of the People’s Republic of Bulgaria (1980).

1946

Бугарски