
Алексо Мартулков е македонски социјалистички револуционер и публицист, вбројуван меѓу првите организирани социјалистички дејци од Македонија. Како член на Македонската социјалистичка група, а подоцна и на ВМРО (Обединета), се залагал за ослободување и политичка еманципација на Македонија. Роден во Велес во сиромашно семејство, рано останал без родители и образованието го продолжил во Битола и Скопје, каде што под влијание на револуционерни и социјалистички кругови формирал тајна ученичка група, поради што бил исклучен од Педагошкото училиште. Подоцна престојувал во Софија и Женева, а по враќањето во Македонија се вклучил во револуционерните активности на МРО/ВМРО, дејствувајќи во Велес и Куманово и помагајќи на ранетите за време на Илинденското востание.
По Втората светска војна, Мартулков се враќа во Македонија и учествува во работата на АСНОМ, по што станува член на неговиот Президиум, а бил и пратеник во Собранието на Македонија. Во септември 1944 година бил меѓу потписниците на Апелот до Македонците во Бугарија, заедно со други истакнати дејци од македонското револуционерно движење.
Носител е на Илинденска споменица, а своите мемоари „Моето учество во револуционерните борби на Македонија“ ги завршил во 1953 година; делото е објавено во 1954 година од Институтот за национална историја. Во спомените обработува теми поврзани со борбата против османлиската власт, внатрешните поделби и идеолошките судири во Организацијата, како и спротивставувањето на соседните пропаганди. Подоцна, разочаран, повторно се враќа во Софија, каде што и умира.