Loading...
2006
Македонски
Стамболовштината во Македонија и нејзините претставници (2006)
Дела од Петар Поп Арсов
Пристап до книгата
Опис
This book is reesued in 2006, in Macedonian, while the original was published in 1894 in Sofia, by Petar Pop Arsov under the pseudonym Vardarski, by directive of the Central Committee of the Macedonian Revolutionary Organization (MRO). Although printed in Bulgarian, it was aimed not only at Macedonians but also at the emigrated community and sympathetic Bulgarians.
Its purpose was to expose and criticize the policies of the Bulgarian Prime Minister Stefan Stambolov and the Bulgarian Exarchate's church-educational propaganda in Macedonia. The brochure called on “all honest Macedonians” to resist these influences and protect local autonomy and cultural institutions such as municipalities and schools, presenting them as vital to preserving Macedonian identity.
Following its release, the brochure triggered strong reactions in Bulgaria, where critics accused the authors of betrayal and condemned the text in outlets like “Bulgarian Review” in 1895.
Petar Pop Arsov, one of the early leaders of the Macedonian revolutionary movement, expressed his frustration with Bulgarian influence in Macedonia. In his words:
“The Exarchate gives money and buys only wind, because nationality cannot be bought with money – it is such a delicate thing that, the moment it senses you are trying to trade it, it evaporates... Recently, suspecting some kind of separatism, it is clear that (it strives) above all to undermine our nationality. It seeks to kill every independent movement among us, to take away every possibility for Macedonians to concern themselves with higher social questions, and in that way... to place the Macedonian national spirit in complete dependence on it, to fence it in like a bird in a cage... not chaining us to drag us about like a dancing bear, leading us wherever it gets the biggest reward... They give us money in order to kill us. To hell with that money, if by destroying our municipalities they still impose on us all sorts of presidents, bishops, directors, teachers, and the like, only to control the sums – the sole motive of Bulgarian propaganda... Yes, Bulgarian propaganda!”
За авторот
Author
Петар Поп Арсов(1868 - 1941)
Петар Поп Арсов е еден од оние тивки, но столбни ликови врз кои се изгради македонската револуционерна мисла и борбата за слобода.
Роден во македонското село Богомила, Велешко, тој уште рано ја почувствувал тежината на неправдата и поробеноста. Како ученик бил избркан од Солунската егзархиска гимназија – чин што не го скршил, туку го зацврстил неговиот дух.
Патот го одвел во Белград, но љубовта кон Македонија, како и кај неговиот соборец Даме Груев, го вратила назад. Знаењето го надградил во Софија, каде дипломирал филологија, за да може со збор, мисла и перо да ѝ служи на татковината.
Во 1893 година, како професор во Солун, Петар Поп Арсов станал дел од историскиот миг – создавањето на Македонската револуционерна организација. Бил меѓу нејзините први водачи, член на првиот Централен комитет и човекот кому му беше доверено да го напише првиот Устав на Организацијата. Со тој чин ја вгради својата мисла во темелите на македонската борба за слобода и самостојност.
Цената за таа борба била висока. За време на Виничката афера бил уапсен и испратен во сурово петгодишно заточение во Подрум-Кале, Мала Азија. Но ни синџирите, ни далечината не ја скршиле неговата верба во Македонија. По Илинденското востание, и покрај тешките поделби, останал верен на идејата за народна, праведна и слободна татковина.
На Рилскиот конгрес во 1905 година бил избран за еден од тројцата задгранични претставници на ВМОРО – сведоштво за довербата и угледот што го уживал меѓу соборците. Во годините на Хуриетот живеел и работел во Скопје, продолжувајќи да служи со знаење, морал и пожртвуваност.
По Првата светска војна животот го одвел во Бугарија, каде скромно работел како прогимназиски професор во село Костенец, но никогаш не престанал да пишува и да се бори со перото за македонската вистина.
Петар Поп Арсов починал на 1 јануари 1941 година во Софија.
Замина тивко, далеку од родната земја, но неговото дело остана длабоко врежано во историјата. Тој е доказ дека слободата не се гради само со пушка, туку и со ум, чест и непоколеблива љубов кон Македонија.