
Блаже Конески е македонски поет, писател, преведувач и лингвист, широко ценет како клучна фигура во стандардизацијата на современиот македонски јазик. Роден во Небрегово, во близина на Прилеп (тогаш во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците), дипломирал на Филозофскиот факултет во Белград во 1941 година. Конески одигра клучна улога во кодификацијата на македонскиот литературен јазик по Втората светска војна, служејќи како водечки член на комисијата за стандардизација на јазикот.
Тој е коавтор на основоположната „Македонска правописна писменост“ (1950) со Крум Тошев, воспоставувајќи правила за правопис на јазикот. Конески беше професор на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што беше и декан, и беше прв претседател на Македонската академија на науките и уметностите (МАНУ). Неговата научна работа се фокусираше на фонологијата, граматиката и литературата на Македонија, создавајќи бројни есеи, учебници и студии. Како поет, тој објавил влијателни збирки како „Мостот“ (1945) и „Земјата и љубовта“ (1950), спојувајќи модернистички и фолклорни елементи.
Конески, исто така, превел дела од Шекспир, Гете и Пушкин на македонски јазик, збогатувајќи ја неговата книжевна традиција. Неговите придонеси му донесоа признание како камен-темелник на македонскиот културен идентитет.