За македонскиот литературен јазик

од Блаже Конески

Дела од Блаже Конески

Историја на македонскиот јазик

1986

од Блаже Конески

Македонскиот јазик во развојот на словенските литературни јазици

1968

од Блаже Конески

Стерна

1966

од Блаже Конески

Македонски правопис со правописен речник

1950

од Блаже Конески, Крум Тошев

По повод најновиот напад на нашиот јазик

1948

од Блаже Конески

Повеќе од Блаже Конески →

Пристап до книгата

Опис

„За македонскиот литературен јазик“ од Блаже Конески, објавена во 1952 година, претставува збирка статии посветени на развојот на македонскиот литературен јазик по ослободувањето.

Во воведот на книгата се нагласува дека, и покрај интензивната творечка работа на јазикот, малку се пишувало за лингвистичките прашања, најмногу поради недостаток од експерти. Конески смета дека статиите собрани во ова издание се единствен писмен сведок за клучни моменти од оформувањето на јазикот. Според него, македонскиот литературен јазик се наоѓа во фаза на целосно оформување, а поетскиот јазик веќе е создаден.

Конески тврди дека стандардизацијата на македонскиот јазик ќе се заврши побрзо отколку кај српскиот или бугарскиот, и ја истакнува потребата да се спречат штетни влијанија преку заштита на веќе утврдените особености од спротивставени и туѓи елементи. Тој се залага јазичната структура да се темели врз „радикалните особености“ на централните дијалекти. Крајната цел на книгата е да придонесе во создавањето уреден, богат и изразен литературен јазик, кој ќе биде вистински симбол на македонската нација.

За авторот

Author

Блаже Конески(1921 - 1993)

Блаже Конески е македонски поет, писател, преведувач и лингвист, широко ценет како клучна фигура во стандардизацијата на современиот македонски јазик. Роден во Небрегово, во близина на Прилеп (тогаш во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците), дипломирал на Филозофскиот факултет во Белград во 1941 година. Конески одигра клучна улога во кодификацијата на македонскиот литературен јазик по Втората светска војна, служејќи како водечки член на комисијата за стандардизација на јазикот.

Тој е коавтор на основоположната „Македонска правописна писменост“ (1950) со Крум Тошев, воспоставувајќи правила за правопис на јазикот. Конески беше професор на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што беше и декан, и беше прв претседател на Македонската академија на науките и уметностите (МАНУ). Неговата научна работа се фокусираше на фонологијата, граматиката и литературата на Македонија, создавајќи бројни есеи, учебници и студии. Како поет, тој објавил влијателни збирки како „Мостот“ (1945) и „Земјата и љубовта“ (1950), спојувајќи модернистички и фолклорни елементи.

Конески, исто така, превел дела од Шекспир, Гете и Пушкин на македонски јазик, збогатувајќи ја неговата книжевна традиција. Неговите придонеси му донесоа признание како камен-темелник на македонскиот културен идентитет.