Димо Хаџи Димов

„Димо Хаџи Димов“ од Димитар Митрев претставува биографско-аналитичка студија за еден од најистакнатите теоретичари и дејци на македонската револуционерна левица од почетокот на XX век . Делото го следи неговиот политички развој од раната социјалистичка активност, преку учеството во Внатрешната организација, до неговата улога во формирањето на левичарската струја што ја застапувала македонската самостојност во рамки на поширока балканска федеративна перспектива.

Особено внимание се посветува на неговата теоретска борба против врховизмот и против толкувањата што автономијата ја сведувале на етапа кон присоединување кон Бугарија. Хаџи Димов ја брани идејата за автономна Македонија како реална форма на национална самостојност, поврзувајќи ја со социјалистичките принципи и со потребата од демократизација на револуционерното движење. Во повоениот период активно учествува во емигрантските организации и во левичарските иницијативи насочени кон зачувување на македонската национална посебност.

Книгата го поставува Хаџи Димов во контекстот на внатрешните идејни борби во македонското ослободително движење и во рамките на поширокото балканско револуционерно движење. Делото има историографско значење како извор за разбирање на левичарските концепции за македонската автономија, односот кон бугарската политика и еволуцијата на македонската револуционерна мисла во првите децении на XX век.