Loading...
Loading...

Словенските просветители Кирил и Методија од Харалампие Поленаковик претставува историско-културна синтеза за животот и мисијата на солунските браќа, со нагласување на нивната пресудна улога во оформувањето на словенската писменост и духовна традиција. Во воведниот дел се следи нивното потекло, образование и рана дејност во византиската средина, при што се прикажуваат интелектуалното оформување и политичките околности што довеле до нивната мисионерска активност.
Централниот дел го обработува создавањето на словенската азбука, преводот на богослужбените книги и моравската мисија, истакнувајќи дека употребата на словенскиот народен говор овозможила пошироко учество во богослужбата и културниот развој на словенските заедници. Студијата го следи и наследството на нивните ученици и ширењето на делото преку книжевни центри, нагласувајќи го долгорочното културно влијание на нивната мисија.
Публикацијата ја сместува дејноста на Кирил и Методија во поширокиот процес на средновековно словенско културно оформување и христијанизација. Како историска студија, трудот нуди увид во развојот на словенската писменост, во заемното влијание меѓу византиската и словенската традиција и во трајната симболичка улога на солунските браќа во културната историја на југоисточна Европа.
Харалампие Поленаковиќ бил еден од основоположниците на историјата на македонската книжевност.
Поленаковиќ бил шеф на Катедрата за историја по книжевностите на народите на СФРЈ и главен уредник на „Енциклопедија на Југославија“. Бил еден од првите осуммина професори на Филозофскиот факултет на универзитетот во Скопје по ослободувањето, а потоа и продекан и декан на факултетот.
Тој бил еден од основачите на Друштвото за македонски јазик и книжевност и главен уредник на списанието „Литературен збор“, еден од основачите на МАНУ, а во два мандата и потпретседател (1967 – 1975). Поленаковиќ е автор на голем број трудови од областа на македонската уметност и народна книжевност, како и од областа на литературите на другите словенски народи.
Научна преокупација му била македонската книжевност, југословенскиот фолклор, балканистиката, лингвистиката. Со свои прилози од спомнатите области учествувал во изданијата на сите југословенски академии, на повеќе странски и во голем број научни и книжевни списанија во земјата и во странство. Неговиот научен опус опфаќа повеќе од 1.000 библиографски единици.
Одликуван е со „Орден на трудот со црвено знаме“ и „Орден заслуги за народ со златна ѕвезда“. Добитник е на Наградата „13 Ноември“ на Град Скопје (1966), на Наградата „11 Октомври“ за животно дело (1974) и многу други награди, повелби и плакети.